Στην καρδιά του Βανκούβερ, μέσα σε ένα εμπορικό κέντρο, ξεδιπλώθηκε μια έκθεση που άλλαξε για λίγο τον τρόπο που σκεφτόμαστε την αποτυχία. Το Museum of Personal Failure δεν είναι απλώς μια συλλογή περίεργων αντικειμένων ή μια “ανεπίσημη” σύναξη αποτυχιών – είναι ένα κοινωνικό και καλλιτεχνικό εγχείρημα που προσκαλεί τον καθένα να δει την ατομική του ιστορία μέσα από μια πιο ανθρώπινη, τρυφερή ματιά.
Η ιδέα ξεκίνησε από τον Eyvan Collins, έναν 34χρονο καλλιτέχνη και οδηγό φορτηγού, που μετά από μια περίοδο επαναλαμβανόμενων προσωπικών αποτυχιών αποφάσισε να ζητήσει από ανθρώπους να του δώσουν τα «αντικείμενα» που τους θυμίζουν τις δικές τους ήττες. Μέσα από αναρτήσεις στο διαδίκτυο και αφίσες στην πόλη, η εκδήλωση «FAILURES WANTED» προσέλκυσε περίπου 100 συμμετοχές — από άδεια κουτιά χρώματος μέχρι επιστολές απόρριψης και παλιά έργα τέχνης που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Από αυτές, γύρω στα 40 εκτέθηκαν δημόσια στον χώρο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχώριζαν μια νυφική τουαλέτα από μια ακυρωμένη σχέση, ένας καμβάς με ζωγραφική που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, ένας σωρός από επιστολές απόρριψης για δουλειές και σπουδές, και ακόμα αντικείμενα που για τους δημιουργούς τους ήταν μικρές «προσωπικές τραγωδίες». Κάθε τεκμήριο συνοδευόταν από μια ιστορία — είτε ανώνυμη είτε με το όνομα του συμμετέχοντος — που αποκάλυπτε το βάρος και την ομορφιά της στιγμής εκείνης όπου κάποιος αισθάνθηκε ότι απέτυχε.
Η έκθεση άνοιξε στις 24 Ιανουαρίου και, λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης του κοινού, επέκτεινε τον χρόνο λειτουργίας της πέρα από την αρχική ημερομηνία κλεισίματος στις αρχές Φεβρουαρίου.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν ήταν τα ίδια τα αντικείμενα, αλλά ο τρόπος με τον οποίο οι επισκέπτες τα αντιμετώπισαν: πολλοί είπαν πως είδαν μέσα από αυτά τις δικές τους εμπειρίες, διαπιστώνοντας ότι η αποτυχία δεν είναι μια απομόνωση, αλλά κάτι που μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι. Η έκθεση έγινε έτσι ένα είδος συλλογικού «καθρέφτη» που αναδεικνύει την κοινή μας ανθρώπινη εμπειρία — ότι δηλαδή πίσω από κάθε απόρριψη, λάθος ή αποτυχία υπάρχει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί και να αναγνωριστεί.
Με έναν τρόπο που μοιάζει αντισυμβατικός, το Μουσείο Προσωπικής Αποτυχίας γίνεται υπενθύμιση πως οι ήττες μας, αντί να μας απομονώνουν, μπορούν να μας ενώνουν και να μας βοηθούν να δούμε την αλήθεια για τον εαυτό μας με πιο συγκαταβατικό μάτι.
